Δημήτρης Αντωνίτσης – ΠΕΡΙΤΟΝΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΤΣΗΣ - ΠΕΡΙΤΟΝΙΑ
Εικαστική έκθεση σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ένα νέο εικαστικό project του Δημήτρη Αντωνίτση με τίτλο Περιτονία παρουσιάζει μια ενότητα οκτώ γλυπτών από αλουμίνιο, τα οποία προέκυψαν μέσα από μελέτη, έρευνα και πρακτική εργασία στο Εργαστήριο Σηροτροφίας και Μελισσοκομίας του Τμήματος Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, με την υποστήριξη και καθοδήγηση του Επίκουρου Καθηγητή Γιώργου Γκόρα. Η έκθεση Περιτονία παρουσιάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα από τις 28 Μαΐου έως τις 18 Ιουλίου 2026. 
Η έρευνα στο Εργαστήριο Σηροτροφίας & Μελισσοκομίας, από τα πρώτα που συστάθηκαν από την ίδρυση του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αποτέλεσε βασικό πεδίο παρατήρησης και καταγραφής, επηρεάζοντας ουσιαστικά τη μορφολογία και τη νοηματική ανάπτυξη των έργων. Η διαδικασία παραγωγής συνδυάζει επιστημονική μελέτη, χειρωνακτική επεξεργασία και σύγχρονες γλυπτικές τεχνικές. Το Εργαστήριο παρέχει ερευνητικό και διδακτικό έργο στον μορεώνα του Πανεπιστημίου συνολικής έκτασης 3 στρεμμάτων (650 δένδρα με συνολικά 25 διαφορετικές ποικιλίες) και στα δύο μελισσοκομεία με συνολικά 120 περίπου μελίσσια, υποστηριζόμενο από εξοπλισμό τρύγου και συσκευασίας μελιού, σηροτροφείο και αναπηνιστήριο για την παραγωγή  μεταξιού. Το project αναδεικνύει τη δυνατότητα διαλόγου ανάμεσα στην τέχνη και την επιστήμη, προτείνοντας έναν χώρο όπου η ερευνητική πρακτική μετασχηματίζεται σε εικαστική εμπειρία.

Όπως αναφέρει ο Δημήτρης Αντωνίτσης:
«Η πρόσφατη ενότητα έργων μου με τίτλο "Περιτονία (Fascia)" αναβιώνει μνήμες από την άμεσα οικογενειακή μου ιστορία. Πάντα με συνάρπαζαν διηγήσεις του παππού μου που ως μεταξέμπορος από το Σουφλί με έφερε για πρώτη φορά σε επαφή με τη σηροτροφία. Πέρα λοιπόν από κάποιο πιθανό γενετικό ντετερμινισμό ασχολούμαι και εγώ με την εκτροφή του μεταξοσκώληκα, όχι για το τελικό προϊόν του μεταξιού αλλά για να ερμηνεύσω γλυπτικά τις συγκεκριμένες αυτές αναμνήσεις. Ακριβώς όπως η περιτονία περιβάλλει και συγκρατεί μεμονωμένα μέρη του σώματος, έτσι αυτή ενότητα αποτελεί ένα ψυχαναλυτικό εγχείρημα σύνδεσης της γλυπτικής μου ταυτότητας με το λυρισμό της εποχής των προγόνων μου. 
Με τη καθοδήγηση του επίκουρου καθηγητή μελισσοκομίας και σηροτροφίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργου Γκόρα, επιστρατεύω λοιπόν μεταξοσκώληκες σε ένα κάλεσμα διαισθητικής επικοινωνίας με τη γλυπτική μου. Μια επικοινωνία που βασίζεται στο έμφυτο και στο ενστικτώδες. Τα έργα μου, προσομοιώσεις ξύλου και κλαδιών από χυτό αλουμίνιο, θα ενταχθούν στον κύκλο της ζωής των εντόμων (κλάδωμα) ή  με ποιόν άλλο τρόπο; Τα έργα θα μορφοποιούνται ως κοινωνική/συλλογική γλυπτική ανάλογα με το στάδιο ζωής των μικρών συναδέλφων μου. Αυτή είναι και η απάντησή μου στο "Πώς να εξηγήσετε εικόνες σ' έναν νεκρό λαγό" του Joseph Beuys.
Δημήτρης Αντωνίτσης, Μάιος 2026»