Εκδόσεις

Τριπτόλεμος

Το περιοδικό εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1994. Το όνομά του οφείλει στον μυθικό ήρωα που διέδωσε την καλλιέργεια των δημητριακών στον κόσμο των θνητών, μετά από εντολή της Δήμητρας, θεάς της Γεωργίας.

Ο Τριπτόλεμος δεν είναι ένα αμιγώς επιστημονικό περιοδικό, καθώς δεν δημοσιεύει πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες, ως προϊόν ερευνητικής δουλειάς των μελών της Πανεπιστημιακής ή της ευρύτερης Γεωπονικής Επιστημονικής κοινότητας. Το περιοδικό φιλοξενεί άρθρα γενικού γεωπονικού ενδιαφέροντος, αλλά και άρθρα που καλύπτουν την επικαιρότητα, καθώς και πληροφορίες που σχετίζονται με τη ζωή και τις ευρύτερες (διδακτικές, επιστημονικές, πολιτιστικές, κοινωνικές, αθλητικές κ.α.) δραστηριότητες των μελών της Πανεπιστημιακής μας κοινότητας. Η συχνότητα έκδοσης του περιοδικού είναι δύο τεύχη το χρόνο. Κατά Νόμον υπεύθυνος για την έκδοση είναι ο εκάστοτε Πρύτανης και η Συντακτική του Επιτροπή αποτελείται από τα ακόλουθα μέλη του σώματος των Διδασκόντων:

 

  • Άννα Κούρτη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια
  • Δημήτριος Μεντζαφός, Ομότιμος Καθηγητής
  • Παναγιώτης Σκανδάμης,  Aναπληρωτής Καθηγητής
  • Δημήτρης Παναγιωτόπουλος, Μέλος ΕΔΙΠ, Υπεύθυνος Κέντρου Τεκμηρίωσης της Ιστορίας της Ελληνικής Γεωργίας
  • Ορέστης Καΐρης, Μέλος ΕΔΙΠ

 

Γραμματεία Συντακτικής Επιτροπής:  Κατερίνα Γαλανοπούλου,  Δ/νση Διοικητικού

 

Ζούμε σε μια εποχή που η ανάπτυξη της ηλεκτρονικής τεχνολογίας μας καθιστά θεατές ή ακροατές των απανταχού σχεδόν επί της γης τεκταινομένων. Παρ' όλα αυτά η επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο δε βρίσκεται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, αφού οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες συζητήσεων και ανταλλαγής απόψεων είναι περιορισμένες

Το Πανεπιστήμιο είναι το φυτώριο νέων επιστημόνων, ο χώρος προβληματισμού, αμφισβήτησης, έρευνας και παραγωγής γνώσης, όπου η ελεύθερη και ανεμπόδιστη έκφραση σε πολιτισμένο επίπεδο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία των στόχων και της υψηλής του αποστολής. Παράλληλα το Πανεπιστήμιο είναι ενταγμένο στην κοινωνία και οφείλει να διατηρεί ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας και ενημέρωσης για τα όποια καινούργια επιτεύγματα της επιστήμης και τεχνολογίας, για εποικοδομητική κριτική, για διάλογο.

Το περιοδικό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα τέτοιο βήμα επικοινωνίας. Θέματα για επεξεργασία και συζήτηση μέσα από τις στήλες του "Τριπτόλεμου" υπάρχουν πολλά. Πάντα επίκαιρο και καυτό θα παραμένει το θέμα της Παιδείας, ο τρόπος μετάδοσης της γνώσης, το πρόγραμμα σπουδών, η ποιότητα των παρεχομένων γνώσεων και της διεξαγόμενης έρευνας, η συμβολή της πολιτείας στην Παιδεία και ένα σωρό άλλα παρεμφερή θέματα: τα προβλήματα της νεολαίας, οι δυνατότητες απασχόλησης, η επάρκεια εφοδίων και ο επαγγελματικός ανταγωνισμός, οι μεταπτυχιακές σπουδές. Στις στήλες του Τριπτόλεμου μπορούν να παρουσιάζονται και ειδήσεις γύρω από τις διάφορες πολιτιστικές, αθλητικές, επιστημονικές, κοινωνικές και άλλες δραστηριότητες της Πανεπιστημιακής κοινότητας. Νέα από τον εντός, και εκτός των "τειχών" χώρο. Άρθρα γεωπονικού ή και γενικού ενδιαφέροντος, ειδήσεις και σχόλια γύρω από τις γεωπονικές επιστήμες.

Από τη Συντακτική Επιτροπή

Τα Φυτά του Πάρκου της Αρχαίας Αγοράς

Η ζωγραφική αυτή συλλογή περιλαμβάνει 250 αποτυπώσεις φυτών μοναδικής επιστημονικής και καλλιτεχνικής αξίας, ταξινομημένες από τον Εμμανουήλ Βάθη. Τον Ιούλιο του 2000 παρέδωσε ο ίδιος το έργο του στον Πρύτανη του ΓΠΑ Σ. Κυρίτση, προκειμένου να αξιοποιηθεί από το Ίδρυμα.

Τα φυτά του πάρκου της αρχαίας αγοράς / Εμμανουήλ Βάθης = The plants in the park of ancient agora.- Αθήνα: ΓΠΑ: [2002].- 280 σ. / εικ.-  ISBN 960-85847-4-4

 

Νομοθεσία/Νομολογία για την Εκλογή/Εξέλιξη Μελών ΔΕΠ των Πανεπιστημίων

    Περιέχει την ισχύουσα νομοθεσία, εγκυκλίους Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠ.Ε.Π.Θ.) ως και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (Σ.τ.Ε) και του Διοικητικού Εφετείου (Δ.Εφ.) που έχουν εκδοθεί μέχρι και τον Ιούνιο του 2005 και αφορούν σε όλες τις διαδικασίες από την προκήρυξη μέχρι και τον διορισμό μελών Δ.Ε.Π.

Επεξεργασία - Επιμέλεια: Νικόλαος Σπυρόπουλος

 

Γεωργική Εκπαίδευση και Ανάπτυξη. Η Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθηνών στην ελληνική κοινωνία 1920-1960, / Δημ. Παναγιωτόπουλος (2004), Αθήνα 2004, σ. 364 εκδ. Ελληνικά Γράμματα

Ο συγγραφέας κινείται από το επίπεδο των ατομικών υποκειμένων και της δράσης τους έως και το βάρος των δομών. Οι πληροφορίες, ποιοτικές αλλά και ποσοτικοποιημένες, για τους καθηγητές, τη δράση και τις σπουδές τους, τους φοιτητές και την κοινωνική τους προέλευση καθώς και την επαγγελματική τους ενσωμάτωση μετά το πέρας των σπουδών, τα προγράμματα σπουδών, τα εργαστήρια, αλλά και οι σχέσεις της Σχολής με την εκάστοτε κυβέρνηση συντίθεται σε μία αφήγηση που επιδιώκει να μην παραλείψει τη συνολική οπτική, και εν πολλοίς το κατορθώνει. [...]
Το έργο του Δημήτρη Παναγιωτόπουλου είναι θεμελιωμένο σε ποικίλα και πλούσια αρχειακά τεκμήρια. Όμως, όπως κάθε σύγχρονος ιστορικός, ο συγγραφέας γνωρίζει ότι τα αρχεία δεν μιλάνε μόνα τους. Ο πολύ μεγάλος αριθμός πληροφοριών προέρχεται από τις ιδιαιτέρως εκτεταμένες σειρές αρχείων της Σχολής αλλά και τον τύπο της εποχής, και αυτές έχουν συστηματοποιηθεί σε ομοειδείς βάσεις δεδομένων, και έχουν υποστεί μια εξαιρετικά εμβριθή επεξεργασία. Έτσι, ο νέος αυτός ιστορικός άντλησε και διασταύρωσε πληροφορίες τις οποίες όμως κατέστησε αντικειμενικές. Και πάνω σε αυτές έχτισε τις ερμηνείες του.
Η ανάγνωση του βιβλίου, που είναι το αποτέλεσμα μιας τετραετούς έρευνας, τελικά είναι και ευχάριστη.

(Πέτρος Πιζάνιας, καθ. Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας, από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

Η ελληνική αγροτική κοινωνία και οικονομία κατά τη βενιζελική περίοδο / Πρακτικά συνεδρίου/ Αθήνα 2004 /σύμπραξη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος".

Η περίοδος της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που έχει επικρατήσει να ονομάζεται βενιζελική, εξαιτίας της έντονης παρουσίας του Ελ. Βενιζέλου και της επενέργειας της πολιτικής του σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής, χαρακτηρίζεται από βαθιές τομές σε χώρους και τομείς που διέπονταν από αναχρονισμούς και αρχαϊκότητες. Την περίοδο αυτή παρατηρείται για πρώτη φορά και σε τέτοια έκταση μια αφύπνιση των παραγωγικών δυνάμεων του πρωτογενούς τομέα. Ο τομέας αυτός εισέρχεται σε μια τροχιά ανάπτυξης αποτελώντας το επίκεντρο του ενδιαφέροντος -υπό την καθοδήγηση βέβαια και την εποπτεία του κράτους.

Μέσω της διαδικασίας αυτής απελευθερώθηκαν κοινωνικές δυνάμεις και ενδιάθετες τάσεις που είχαν ως αποτέλεσμα κοινωνικές ανακατατάξεις και ειδικά τη διαφοροποίηση της αγροτικής κοινωνίας. Χάρη και στην παρέμβαση των τεχνικών της γεωργίας και των "ειδικών" διανοούμενων του αγροτικού χώρου (γεωπόνων, γεωπόνων-μηχανικών, μηχανικών, οικονομολόγων, συνεταιριστών κ.λπ.) και τη συνακόλουθη εφαρμογή και χρήση νέων τεχνικών γνώσεων στην ύπαιθρο, παρατηρείται μια υποχώρηση του εμπειρικού πρακτικισμού στις καλλιέργειες και την κτηνοτροφία και μια σταδιακή εμπέδωση του επιστημονικού ορθολογισμού στη λειτουργία της διοίκησης και στην οργάνωση της παραγωγής.

Οι διαστάσεις, οι αμφισημίες και οι επιπτώσεις που κληροδοτεί το εγχείρημα αυτό συνθέτουν το αντικείμενο και την προβληματική του παρόντος τόμου, ο οποίος είναι προϊόν του επιστημονικού συνεδρίου που διεξήχθη από 3 έως 5 Νοεμβρίου 2004 στην Αθήνα με την ευτυχή σύμπραξη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος".

(Απόσπασμα από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)